Farby elewacyjne możemy podzielić na następujące:

  • farby akrylowe są to najczęściej stosowane farby elewacyjne. Cechuje je wysoka odporność na zabrudzenia oraz uzyskanie szerokiej gamy kolorów. Produkuje je się na bazie żywicy akrylowej która jest często modyfikowana innymi polimerami, co pozwala na uzyskanie powłok malarskich o różnych właściwościach. Na nowe powierzchnie mogą być stosowane farby akrylowe jak i malowane na podłoże tynkowe w wypadku kiedy powłoka nie musi cechować się dużą paroprzepuszczalnością. Dostępne są jednak farby akrylowe które są produkowane na bazie specjalnej żywicy pliolitowej która wykazuje bardzo dużą paroprzepuszczalność.
  • farby silikonowe produkowane są między innymi z sylikonu dlatego cechuje je duża elastyczność, odporność na czynniki atmosferyczne, wysoką paroprzepuszczalnością, własności hydrofobowe oraz możliwość samooczyszczania się. Stosowane są w nich również dodatki zapobiegające porostom. Ich użycie pozwala na uzyskanie bardzo trwałych, a zarazem żywych kolorów. Farby te pozwalają na malowanie tynków mineralnych, cienkowarstwowe, beton, mury czy też płyty włóknocementowe. Zaleca się stosowanie tych farb w rejonach o silnie zanieczyszczonym środowisku. Jednak pomimo ich uniwersalności musimy się liczyc z wysoką ceną farby silikonowej.
  • farby mineralne oferowane są w postaci suchych mieszanek lub past które należy rozrobić. Zawierają one spoiwo z jasnych odmian cementu z dodatkiem polimerów poprawiających ich przyczepność oraz elastyczność. Do głównych ich zalet należą: niska cena (są to obecnie najtańsze farby na rynku), dobra odporność na wodę, dobra paroprzepuszczalność. Jednak cechuje je wysoka nasiąkliwość co daje ograniczone możliwości barwienia. Na malowanych nimi powierzchniach mogą pojawić się wykwity solne i odbarwienia, powstające w wyniku reakcji chemicznych z podłożem. Farny te stosowane są głównie do pokrywania tradycyjnych tynków cementowo-wapiennych, surowego betonu czy podłoży kamiennych. Stosowane są również w rejonach o niskim zanieczyszczeniu powietrza.
  • farby sylikatowe inaczej nazywanymi farbami krzemieniowymi. Ich największą cechą jest trwałe chemiczne wiązanie się z podłożem, dzięki czemu uzyskują bardzo dobrą przyczepność z podłożem. W reakcję taką jednak wchodzą tylko z podłożem mineralnym dlatego nie można ich nakładać na powierzchnie pokryte wcześniej farbami akrylowymi, alkilowymi czy też olejnymi. Służy nam głównie do tego aby pokrywać nimi powłoki silikonowe, stare powłoki silikatowe bądź mineralne. Farby te dają nam bardzo trwałą odporna na agresywne środowisko powłokę o bardzo dużej paroprzepuszczalności. Jak i wysokiej odporności na porastanie i własności hydrofobowe.