Serwis budowlany

Farby elewacyjne możemy podzielić na następujące:

• farby akrylowe są to najczęściej stosowane farby elewacyjne. Cechuje je wysoka odporność na zabrudzenia oraz uzyskanie szerokiej gamy kolorów. Produkuje je się na bazie żywicy akrylowej która jest często modyfikowana innymi polimerami, co pozwala na uzyskanie powłok malarskich o różnych właściwościach. Na nowe powierzchnie mogą być stosowane farby akrylowe jak i malowane na podłoże tynkowe w wypadku kiedy powłoka nie musi cechować się dużą paroprzepuszczalnością. Dostępne są jednak farby akrylowe które są produkowane na bazie specjalnej żywicy pliolitowej która wykazuje bardzo dużą paroprzepuszczalność.
• farby silikonowe produkowane są między innymi z sylikonu dlatego cechuje je duża elastyczność, odporność na czynniki atmosferyczne, wysoką paroprzepuszczalnością, własności hydrofobowe oraz możliwość samooczyszczania się. Stosowane są w nich również dodatki zapobiegające porostom. Ich użycie pozwala na uzyskanie bardzo trwałych, a zarazem żywych kolorów. Farby te pozwalają na malowanie tynków mineralnych, cienkowarstwowe, beton, mury czy też płyty włóknocementowe. Zaleca się stosowanie tych farb w rejonach o silnie zanieczyszczonym środowisku. Jednak pomimo ich uniwersalności musimy się liczyc z wysoką ceną farby silikonowej.
• farby mineralne oferowane są w postaci suchych mieszanek lub past które należy rozrobić. Zawierają one spoiwo z jasnych odmian cementu z dodatkiem polimerów poprawiających ich przyczepność oraz elastyczność. Do głównych ich zalet należą: niska cena (są to obecnie najtańsze farby na rynku), dobra odporność na wodę, dobra paroprzepuszczalność. Jednak cechuje je wysoka nasiąkliwość co daje ograniczone możliwości barwienia. Na malowanych nimi powierzchniach mogą pojawić się wykwity solne i odbarwienia, powstające w wyniku reakcji chemicznych z podłożem. Farny te stosowane są głównie do pokrywania tradycyjnych tynków cementowo-wapiennych, surowego betonu czy podłoży kamiennych. Stosowane są również w rejonach o niskim zanieczyszczeniu powietrza.
• farby sylikatowe inaczej nazywanymi farbami krzemieniowymi. Ich największą cechą jest trwałe chemiczne wiązanie się z podłożem, dzięki czemu uzyskują bardzo dobrą przyczepność z podłożem. W reakcję taką jednak wchodzą tylko z podłożem mineralnym dlatego nie można ich nakładać na powierzchnie pokryte wcześniej farbami akrylowymi, alkilowymi czy też olejnymi. Służy nam głównie do tego aby pokrywać nimi powłoki silikonowe, stare powłoki silikatowe bądź mineralne. Farby te dają nam bardzo trwałą odporna na agresywne środowisko powłokę o bardzo dużej paroprzepuszczalności. Jak i wysokiej odporności na porastanie i własności hydrofobowe.

Cegła silikatowa, która jest znana również cegłą wapienno-piaskową, jest jednym z bardziej popularnych materiałów budowlanych stosowanych w dzisiejszych czasach w architekturze i budowie domów. Stało się tak na skutek dość powszechnemu zastosowaniu. Cegła silikatowa nadaje się do murowania ścian konstrukcyjnych zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych (tynkowanych oraz nie tynkowanych). Znajduje również zastosowanie przy budowie ścianek działowych jak i do licowania elewacji, budowania ogrodzeń czy wielu innych. Możemy ją łączyć ze sobą na dwojaki sposób: za pomocą tradycyjnej zaprawy jak i przy użyciu zaprawy klejowej. Główną zaletą jaką cechuje się cegła silikatowa jest duża odporność na mróz jak i stosunkowo duża wytrzymałość mechaniczna. W dodatku cegła ta jest dużo tańsza w produkcji niż tradycyjna cegła wypalana. Główna wadą cegły silikatowej jest fakt że niemożnemu jej użyć do budowania murów podziemnych nazywanych fundamentami. Wynika to z prostego powodu a mianowicie takiego że nie jest ona odporna w żaden sposób na zawilgocenie. Dodatkowo ściany wznoszone z cegły silikatowej muszą zostać dodatkowo ocieplone. Cegła ta powstaje w wyniku mieszania zmielonego piasku kwarcowego który stanowi od 90 do 92 procent całkowitej masy, wapna palonego którego dodajemy od 5 do 8 procent masy oraz wody. Gotową mieszaninę poddaje się procesowi autoklawitacji co oznacza że jest poddana formowaniu pod bardzo dużym ciśnieniem jak i w wysokiej temperaturze.
W takich warunkach postają krzemiany wapna w wyniku bardzo silnego zespolenia się krzemionki z wapnem. Po zakończeniu procesu produkcyjnego materiał nabiera jasnej barwy którą można modyfikować za pomocą dodania odpowiednich pigmentów. Cegła silikatowa jest produkowana w dwóch zestandaryzowanych rozmiarach 10,4×12x25 oraz 6,5×12x25 centymetra. Można również dokupić wszelakiej maści kształtki, płytki itp. w zależności od potrzeb. Tak więc zastosowanie takiego typu cegieł wiąże się ze zwiększeniem kosztów budowy spowodowanych tym że ściany z takiej cegły należy dodatkowo ocieplić (choć cenna jest dużo niższa od cegły ceramicznej). Niewątpliwą zaletą tak postawionej ściany jest jej bardzo wysoka mrozoodporność. Jednak decydując się na wybudowanie z wyżej omówionej cegły musimy liczyć się z zakupem innego materiału aby wybudować wszelkie mury podziemne. Jest to obecnie najtańsza dostępny rodzaj cegły na rynku jednak przed podjęciem decyzji naprawdę warto się zastanowić czy się nam to opłaci bo jak już było wspomniane wyżej mur z taki trzeba dodatkowo ocieplić.

Pokój dzienny jest to pomieszczenie w którym światło powinno być jak najbardziej uniwersalne. Wynika to z faktu że pokój ten powinien być bardzo uniwersalny. Ponieważ jest to pokój spełniający szereg funkcji : spotkania z rodzinną, odpoczynku, czytania czy też oglądania telewizji. Zastosowań takiego pokoju jest bardzo wiele więc oświetlenie powinno dostosować się do funkcji pomieszczenia w danym momencie. Dlatego w pokoju powinna być możliwość regulacji światła ogólnego, czy to poprzez ściemniacze, czy też poprzez zastosowanie kilku grup oświetlenia. Oświetlenie w takim pomieszczeniu powinno spełniać szereg kryteriów takich jak : ilość światła, jego funkcji, energooszczędność jak i formy wizualne. Kryteria te odnoszą się do trzech rodzajów oświetlenia: ogólnego, miejscowego jak i dekoracyjnego. W pierwszej kolejności postaram się omówić oświetlenie dzienne pokoju. Takie oświetlenie możemy realizować na klika sposobów : tradycyjnie umieszczając żyrandol w centralnej lokalizacji pokoju lub nad stołem o ile nie jest on postawiony w centralnej części pokoju, za pomocą lamp stojących ; wtedy światło które odbija się od sufitu w sposób rozproszony oświetla nam całe wnętrze (lampa taka powinna posiadać źródło o bardzo dużej mocy np. halogen liniowy o mocy 200W najlepiej wyposażonej od razu w ściemniacz), na przykład za pomocą lamp świetlówkowych umieszczonych na meblach podobnie jak w podpunkcie powyżej oświetlają pokuj światłem rozproszonym, czy też za pomocą kinkietów zamontowanych na ścianach lub innych rozwiązań według własnych pomysłów. Drugi i trzeci sposób oświetlania pokoju jest bardzo korzystny dla oczu. Pierwszy sposób jest ściśle zależny od wyboru żyrandolu ponieważ przy wyborze powinno się unikać wybierania takiego który posiada jasno świecące elementy w kierunku oczu obserwatora. Poza oświetleniem ogólnym należy pamiętać o zainstalowaniu oświetlenia miejscowego jak i dekoracyjnego. Oświetlenie miejscowe ma za zadanie wspomagać oświetlenie ogólne w miejscach w których wymagana jest większa ilość światła. Przykładem takiego rozwiązania jest postawienie dodatkowej lampy przy ulubionym fotelu gdy np. wieczorem lubimy w nim poczytać (lampa powinna mieć źródło światła skierowane w stronę miejsca w którym siedzimy). Przydatna jest też mała lampka postawiona za telewizorem ponieważ oglądanie telewizji przy całkowicie zgaszonym świetle jest bardzo nie zdrowe dla oczu. Lampka ta ma na celu rozświetlenia ściany za telewizorem. Elementami dekoracyjnymi są między innymi: podświetlane meble, indywidualnie oświetlane obrazy, punktowe oświetlenie innych elementów mebli czy też smugi świetlne na ścianach.

Ogrzewanie słoneczne może się wielu nam kojarzyć tylko i wyłącznie z kolektorami słonecznymi. Jednak okazuje się że urządzenia tego typu nie służą do przygotowania wody ale do podgrzania wody użytkowej. Ze słońcem jest taki problem że jest go najwięcej latem gdy ogrzewanie nie jest potrzebne. Z tego prostego powodu kolektory mogą latem dostarczać stosunkowo więcej ciepłej wody użytkowej. Jesienią i wiosną natomiast może być potrzebne dogrzewanie kotłem lub elektrycznym bojlerem, Natomiast sytuacja zimą jest jeszcze gorsza. Tymczasem opierając się na założeniach domu automatycznego albo domu pasywnego słońce jest podstawowym źródłem energii do ogrzania. Według niemieckiego standardu taki dom powinien w skali rocznej zużywać do ogrzewania więcej niż 15 kWh na metr kwadratowy. Przekładając się to na nasze realia, w taki sposób powinniśmy ogrzać metr kwadratowy domu zaledwie 2,5 kg węgla w skali rocznej. Jest to dla mnie niewyobrażalna ilość. Tak więc skand bierze się idea ogrzania domu słońcem. Przede wszystkich wiąże się to ze znacznym zmniejszeniem zapotrzebowania na ciepło które jest nam potrzebne. Jest to możliwe dzięki temu że dom pasywny jest bardzo dobrze ocieplony i uszczelniony. Stosowane są również liczne rekuperatory (są to wymienniki ciepła, które odzyskują ciepło z powietrza wydmuchiwanego na zewnętrz domu podgrzewając świeżo zassane powietrze ). Doskonale izolowane ściany pozwalają na wykorzystanie ciepła odpadowego wyprodukowanego przy innych okazjach np. oddane przez lodówkę i zamrażarek na radiatorze, ciepło od gotowania czy nagrzanej do kąpieli wody. Z drugiej strony taki dom pasywny ma na całej ścianie południowej ogromne okno które cechuje się dobrym współczynnikiem wymiany ciepła. Okno te przepuszczając światło słoneczne jak i ciepło do wnętrza domu ale Ne pozwala na jego ponowne wydostanie się na zewnątrz. Dzięki temu wykorzystana jest energia słoneczna niemal w 100%. Wydawało by się nam że okno po stronie południowej na lato to straszne przekleństwo ale zostały przygotowane odpowiedniego rodzaju żaluzje, rolety czy markizy. Nawet tak proste rozwiązanie jak zasadzenie drzewa liściastego przed oknem rozwiąże nam problem z nadmiernym nagrzewaniem się dając przyjemny chłodny cień. Podstawowym sposobem jednak ogrzewaniem słońcem domu są wyżej omówione okna, kolektory zaś tylko wspomagają ogrzewanie lub służą nam do podgrzania np. wody. Istnieje również czysto teoretyczna metoda a mianowicie zbudować dom w taki sposób aby był zdolny do akumulacji dużej ilości ciepła, której starczyło by do ogrzania go zimą.